Désiré Mattheus uit Messelbroek maakte tussen 1956 en 1973 circa 4000 à 5000 foto’s van activiteiten van mensen en verenigingen uit de dorpen en gehuchten van Aarschot en Scherpenheuvel-Zichem. Ook in Langdorp en Wolfsdonk was perscorrespondent Mattheus actief…

Désiré Mattheus werd geboren te Zichem-Keiberg in 1913. Hij groeide met zijn ouders op bij zijn grootouders langs moeders kant, kleine keuterboeren. Désiré liep school te Messelbroek en studeerde goed. Geld om verder te studeren was er niet, zo ging hij op jonge leeftijd seizoensarbeid doen. Later kon hij aan de slag bij de Christelijke Mutualiteit te Leuven, waar hij hoofd werd van de dienst invaliditeit. Sociaal zeer bewogen werd Désiré uiteindelijk de laatste burgemeester van de zelfstandige gemeente Messelbroek. Naast zijn vele drukke professionele bezigheden vond Désiré Mattheus ontspanning in zijn activiteiten als plaatselijk medewerker voor de kranten ‘Het Volk’, ‘Het Nieuwsblad’ en ‘De Gazet van Antwerpen’. Désiré dronk graag een pintje met de lokale bevolking en kwam zo interessante nieuwtjes op het spoor. Via lidmaatschappen van verenigingen en het bijwonen van vele activiteiten leerde hij in de dorpen in de buurt goede contactpersonen kennen. Zo was hij ook in Wolfsdonk lid van de Boerengilde en was het café van ‘Trees Bos’ één van zin lievelingsadresjes. Op die manier werden er in Wolfsdonk meer dan 200 foto’s gemaakt in deze periode die ons een unieke inkijk geven op het leven van toen.

Désiré Mattheus overleed in 1991. Zijn zoon Jos, die destijds nog meehielp bij ontwikkelen van de foto’s, ontfermde zich over het archief. Hij digitaliseerde recent deze grote collectie van negatieven, die al jaren op zolder lagen. In het kader van het project ‘Verhalen verbinden platteland’ werd met de kerkfabriek van Wolfsdonk een overeenkomst gesloten om de beelden in de toekomst ook in Langdorp en Wolfsdonk te bewaren en ze verder voor het grote publiek te ontsluiten.

De foto’s van het archief zeggen ons ook iets over hoe in die tijd informatie verzameld werd. Tot eind jaren ’60 bevatten filmrolletjes 8 tot 12 opnames. Fotografen zoals Désiré Mattheus lieten ze bijvoorbeeld ontwikkelen in Diest. Foto’s en tekst werden met een speciale postenveloppe, die voorrang kreeg op de gewone post, naar de krant gestuurd. Voor het sportnieuws had de redactie van ‘Het Volk’ een nog sneller systeem uitgedacht waarbij een koerier de trein nam van Limburg naar Brussel en Gent. Désiré tikte zo zijn verslagen soms uit in het station van Zichem en gaf deze met foto’s door het raam van de trein mee voor de krant. Later kwam de koerier per auto langs bij de wedstrijden en werd er met de telefoon gewerkt. Désiré Mattheus was een van de eerste die een telefoon hadden in de streek – voor de centrale Zichem hadden zij nummer 138. Voetbaluitslagen werden zo soms vanuit het stamcafé van de voetbalploeg in kwestie doorgebeld. Als de winnende ploeg een pintje (teveel) op had, verscheen er zo soms ongewild ‘gazettenpraat’…

Kortom, nieuws vergaren was niet zo evident als nu. Maar de foto’s van Désiré geven ons nu wel een unieke inkijk op het Wolfsdonk en Langdorp van weleer.

Paneel 1 Mattheus

Paneel 2 Mattheus